Vandaag deel vier in onze special over scheuten en distels. Het palmhart is uiteraard afkomstig van de palmboom. Bovenaan de stam vind je de kroon van bladeren en op de top daarvan vind je een jonge scheut, het palmhart. Dit is een felbegeerde delicatesse en daardoor zijn palmharten beslist niet goedkoop. In ons land zijn ze vrijwel uitsluitend voorgekookt en ingeblikt te koop bij de delicatessenwinkel of de beter gesorteerde supermarkt.
Dat deze scheutensoort zo duur is, is niet zo vreemd, want voor het verkrijgen van 1 kilo palmharten moeten 1 tot 2 palmbomen die een leeftijd hebben van tien tot vijftien jaar worden gekapt. Vaak worden hiervoor bomen gebruikt die door natuurgeweld zijn geveld, maar dit is helaas lang niet altijd het geval; er zouden ook vitale bomen voor worden gekapt.
De smaak van verse, witte palmharten is uiteraard aanzienlijk beter dan die van de ingeblikte exemplaren. Verse smaken uitgesproken nootachtig en zijn mals. De harten uit blik worden geconserveerd met zout. Als je dit eraf spoelt voor je ze gaat verwerken, dan krijg je tenminste weer iets van de oorspronkelijke smaak terug. Palmharten zijn heerlijk om - in dunne plakken gesneden - te verwerken in een salade, met een vinaigrettesaus.
Er zijn nog geen reacties op dit artikel.
Geef de uitkomst van de onderstaande som:
(in cijfers)